Voor Pascal, Deborah en hun ongeboren kleintje

Wat je hoofd wilt vergeten, zal je lichaam blijven weten.

©️ Rebekka Holtzem

Sommige nachten zijn hard en confronterend. In de stilte en het donker kan je gevoel ruw en onverbloemd spreken. Als alles verloren lijkt, neem ik pen en papier en schrijf ik mijn gedachten neer. Dan worden ze zachter en helder, dan kan ik ze begrijpen en waarderen. Deze nachten laten me dieper te gaan en leren me wat ik nog leren moet. Ik verafschuw ze én ik verwelkom ze met een open hart.

Ik schrijf 90% van mijn gedichten in de natuur. Na een paar weken writer’s block heb ik eindelijk weer frisse inspiratie gevonden in mijn vertrouwde, groene wereld. Ik ben dan ook heel dankbaar voor de wandelmarathon van de MS-liga die me extra motiveerde om weer wat vaker de natuur in te duiken, daar waar de woorden mij altijd vinden.

Als je jarenlang te horen krijgt dat je vermoeidheid, je geheugenproblemen, emotionele uitschieters, verstoorde cyclus, slapeloze nachten, het onvermogen van je lichaam om zijn temperatuur te regelen, komen door stress…

Het begin van de herfst zorgt bij mij altijd voor een beetje opluchting omdat er stilaan minder werk is in de tuin. Maar mijn lichaam moet ook wennen aan de minder warme dagen, kille nachten en afnemend daglicht.

Als vriendschap belemmerd wordt door bindings- én verlatingsangst.